Wij implementeren normen. Wij publiceren ze niet.

Nee. De Verordening ecologisch ontwerp voor duurzame producten stelt eisen aan een unieke productidentificator, een datadrager en interoperabele toegang, en laat de technische invulling aan de normalisatie. CEN-CENELEC JTC 24 ontwikkelt de Europese normen, en het CIRPASS-werk voedt het datamodel. GS1- en W3C-specificaties zijn de voornaamste kandidaten voor de lagen daaronder.

Een GS1-standaard die productidentificatoren zoals GTIN’s uitdrukt als resolvebare web-URL’s. Eén QR-code bedient dan een kassascanner, een logistiek systeem en de telefoon van een consument, die elk resolven naar wat zij nodig hebben — precies wat één drager zowel de winkeloperatie als een publiek paspoort laat bedienen.

Omdat een paspoort betekenisvol moet blijven gedurende het leven van het product, dat langer kan duren dan welke leveranciersrelatie ook. Een record uitgedrukt in gepubliceerde standaarden kan door een andere conforme resolver worden geserveerd en geverifieerd door systemen die nooit met ons integreerden. Dat is de praktische definitie van niet vastzitten.

Nee. Dit is het meest voorkomende misverstand in de categorie. Een W3C Verifiable Credential is een ondertekend document; verificatie vergt de publieke sleutel van de uitgever, geresolved via een DID-methode. Sommige DID-methoden gebruiken een ledger, andere DNS of webhosting, en het credentialmodel maakt het niet uit welke.

ISO 14040 en 14044 bepalen hoe een levenscyclusanalyse wordt uitgevoerd, en ISO 14067 hoe een productkoolstofvoetafdruk wordt gekwantificeerd. Het paspoort voert die berekeningen niet uit; het legt het resulterende cijfer vast samen met de gebruikte methodiek, zodat een lezer kan zien of twee cijfers vergelijkbaar zijn.